1975 yıllarında ücra bir doğu kasabasında açtım gözlerimi dünyaya ,ailem devlet memuru olduğundan iki yasında yerleştim karadenizin en güzel şehrine yani Rize ye. Çocukluğum balık tutmakla ağaçlara tırmanmakla geçti, ilkokula bir eylül sabahı başladım okulu ve okumayı hiç sevmedim. Zorla okula gönderildim gitmemek için dişlerimi çektirdim, yalandan hastalandım ama vazgeçiremedim kimseyi, okul garipti bazı öğretmenler solcu bazı öğretmenler sağcıydı hepsi birazcık zehirleyip birşeyler empoze ettiler bana, bir kobay gibiydim okulda, benliğimi bulamaya çalışırken şeriatçı bir öğretmenim oldu sonra, okumayı öğrenemeden ilkokulu bitirdim ortaokul ve lise derken okumayı yazmayı zorda olsa öğrendim. Okumayı sevmedim ama Çok kızlar sevdim,onlara bir türlü sevdiğimi söyleyemedim, platonik sevdalarda sevdasızlıkları buldum, küçük şiirler yazdım dostlarıma okudum her yazdığım şiirde ağladım dostlar çok sevdiler şiirlerimi alıp sevgilileriyle paylaştılar. Çocukluk duygularımı yaşayamadan üniversite okumaya başladım uçurtma uçurmak isterken bitirdim üniversiteyi,misketlerimi çalan jandarmalara kızıp askere gittim subaycılık oynarken askerliğim bitti. Geri dönünce dünya değişmişti ben o aynadaki eski ben değildim bir yanım hep eksikti o yanımi birisiyle tamamlamalıydım ama çekingendim kimseyi bulamadım bulsaydım da konuşamazdım ki zaten, sonra ekmek dediler bana anlamadım çalıştım çabaladım cebimdeki sapanı görmeden müdür yaptılar beni ama halen yarım kalan birseyler vardı hayatımda bir gün canım sıkıldı ve gidip Bir köpek aldım kendime ama değişmedi hiçbirşey devam etti yalnızlığım köpeğimle birlikte,tüm sevdiğim Dostlarım öldü gömdüm onları kara toprakların altına birşey farkettim dostlarım öldükçe bende kendime gömülüyordum içkiye vurdum sonraları kendimi kitap okuyup bol bol içiyordum barlarda ajitasyon kesiyordum ,sabahları kalkınca yanımda yatanları bile tanımıyordum utanıyordum kendimden kendiliksizliğimden ... Bir gün vazgeçtim bu iğrenç yaşantıdan en sonunda birini sevdim mutlu oldum bir cuma günü oda terketti beni trafik kazasında ölümle buluştu ardına bile bakmadan gitti uzaklara, ben ise su lanet dünyanın tam ortasında bir basıma yapayalnız kaldım.. Sevemedim sonra kimseyi kitaplarda buldum kendimi yazılar yazdım hayata küfürler savurdum sokak çocuklarıyla konuştum onlarla yaşadım oturup ağladım yüreğimi koparıp söktüm yerinden ve bir güvercin uçurdum gökyüzüne acılarım son bulsun diye........

ANA SAYFA