İstanbul'a inat

yazıyorsam seni bir yaprağa

parmaklarından akan kanla sakın susma

istanbula ağla

geçiyor bir gemi gözlerimde sen yüreğimde istanbul

dinle beni ne olur son bu gece bu gece gitme gitme bu gece son..

renkli rüyalar otelinde tek kisilik oda sen ve ben

dur dinle istanbul bak neler söyleyecek sana

gitme üzerimde çığlıklar var fahişelerin kokusu sinmiş üzerine

dur gitme bu karanlık korkutuyor beni ...

 peki sen bilirsin diyecek son  sözüm yolun acık olsun Allahım seni korusun

ama bil ki  kirlidir Ankara sokakları..

 leş kokarsın göğüslerine siner sigara kokusu silemezsin

Ankaraya kar yağar ama sen arınamazsın

bilirsin her erkek birbirine benzer her seviştiğinde kendine küsersin

aklına ben gelirim ağlayamazsın gülersin

bir gün renkli rüyalar otelinde cesetimi bulurlar duyarsın

sen ağlamazsın haberi aldığında papucu boyalı züphe bir adamın kollarında  zevk cığlıklarında kaybolursun....

(Şiirin  her hakkı L. Barış Çelik'e aittir izinsiz alınması ve kullanılması yasaktır)

 

ANA SAYFA