|
|
Bir devrim yazıyorum ellerimle gül deminde gül kokan sevgililerle yeni bir devrim yazıyorum bulutların üzerine ürkek korkak güvercinlerle dersim deki bebelerle yeni bir destan yazıyorum munzur'un eteklerine bir elimde mavzerim var diğer elimde daskapital ben bir devrim yazıyorum ilk kez hecelerle bir idealistim bir anti emperyalistim simdi bildiğim tek kelimeyle yazıyorum devrim diye...yasamak istiyordum sadece adam gibi yazmak istiyordum haksızlığa bir kaç inat kelimeyle yüreğimin içindeki son kanla yeni doğan güne hayırsız şafaklara devrim diye..hiç biryerde hiç bir kimseye dört yapraklı yonca sunmadım hep acılar denizindeydim hep acı sundum gülmek bize geç gelecekti doğduğum gün öğretmişlerdi biz özgürlüğe sadece uçurtma uçurmak için var olmuştuk yetmiş kuşak çocuklarıydık orak çekiç çizebilirdik ama ezan okununca esas duruşta beklerdik haktık haktan gelmiştik tahta tekerlekli arabalarımız bile olmamıştı biz bir cağı kanlarıyla kapatanların öğütleriyle büyümüştük...çok kadınlar sevmiştik asla gidip söylememiştik aşktan önceydi ideallerimiz biz bir evlat edinememiştik sadece duygulanıp dinlediğimiz löverde şarkısı ile yaşamıştık anlamlı anlamsızca... bir savaş değildi işimizdeki bir isyandı haksızlıklara karsı bir direniş ama ne çareydi sonumuzu biliyorduk......
|
|