|
|
Nedir kahrettiğim nedir küfürler savurduğum hayata dair aksamları beni uyutmayan sabahları uyanmamak isteyişim nedir nedir bu kaosun anlamsızlığındaki anlam. ellerim kan kan oluyor içimdeki sancı cüssemden de daha fazla büyüyor,nedir bu kaos nedir kim bilecek çekip gitmek çözer mi herşeyi çözer mi bu hüzzam herşeyi bilmiyorum bu bilmeyişler beni çürütüyor.Yağarsa yağmur bu şehirde bir çocuk çıplak ayaklarıyla gece onikide sokakta hızla koşarsa sessizliği acı bir çığlık bozarsa o zaman ansızın ölürüm ben mezar tasım belirsiz matem odam yoktur ismimi kimse hatırlamaz kaybolup giderim kara toprakla bir bütün.Beklentisiz bir sabah olsa gök yarılsa melekler ciğerimi dağlasa ağlasam yağmurlar beni terki diyar eylese bilemem ben yine nereye gideceğimi bilemem öleceğimi hangi vefasız sevgilinin elinde.hep istedim hayatta sana yoldaş olmayı gözlerimden akan kanla dizlerinde derman olmayı gelmeseydin gelip de beni yormasaydın yaralarıma derman olup ta beni ağlatmasaydın ve yüreğimi çalmasaydın aska ağlamayı unutmuşken yağmuru yağdırmasaydın bilirim ki acılarımı gömdüm sana yalanlarınla öldüm yeniden ben seni yasadım her yaz sabahında derin derdimle anlatmadım gömdüm gömdüm de öldürdüm seni kendimle denizin dibinde.Acılarımın son demindeki hüzzam sevgili unuttun mu sandım seni unutmadım aklım a yeni geldin ama sen geldin ben bittim dilimde aksamdan kalma küfür,delicesine yırttım bağrımı ve sabahın göründe sarhoşum herkes telaşta ben senin için sarhoşum sence kim kazandı sevgilim sen mi yoksa sensizlikte yiten ben mi aslında her şey sevgiliye olan bir ağıt ama arabandan nefret edersen onun kokusu var diye biryandan da ağlarsan işte özlemişsindir gel de kurtar beni bu yalnızlıktan gel de kurtar simdi kendimden sensizim sensizde ömürsüzüm acılarım biterken gel de kurtar ben derin sensizlikten ölümü özlerken sana kavuşmak isterken gecenin son deminde gel de kurtar beni denizin en dibinde boğulan bir balık gibi hadi gel de gör beni Mevlana gibi dönerken acılarımı sana açtım .hani yok mu anlatılan cennet gibi bir yer içimdeki sıkıntıyı söküp atabileceğim olmuyor iste bu sıkıntı beni öldürüyor kalbime sancılar giriyor ağlıyorum ağlayıp da ölmek istiyorum sıkıldım ama sonu yok ki bu sıkıntılarında biliyorum.otuz yıl yasadım acaba yeterlimi yoksa hala devam etmelimi bu sancı babamı kaybettiğimden beri içimde çıkmayan bir sancı bilinmezlik ve kaos içimdeki sancı.hiçbir şey değil ama bu yalnızlık bu korku kahrediyor beni hani çocukluğumda anlattıkları peri kızı neden yardımıma gelmiyor hani tanrı her zaman insana yardım ederdi neden etmiyor otuz yılda bir kez olsun.. hep sevdiklerimi kaybettim ben bu sancı içimde büyüdü küçük olan bedenimi astı yıktı ve beni benden çaldı....ah biri anlasa bir algılasa çıkıp ta acılarıma bir son verse ve beni alıp götürse yüreğimdeki hayal diyarına . ben herşeyi verdim vermediğim bir son nefesim kaldı simdi verecek biri olsa onu da vermeye hazırım ama nerde nerelerde o beklediğim simdi hangi anlamsız sevdanın esiri hangi askta hangi barda sevdamı satıyor kaç aşığa biri çıkıyor karsıma ask diye tanıtıyor kendini anlıyorum ki aşk yok senden sonra bende kalmayan ben gibi...
|
|