|
|
Gözleri biraz nemliydi biraz tedirgindi birazda gizemliydi denize asık biriyim dedi yalnızlık benim kaderim ben hep yalnızım aslında biraz yanlışım birazda yanmışım dedi uzakları taradı cebinden bir kağıt ve tütün çıkardı ve bir sigara sardı bana içermisin dedi hayır dedim oda içmedi tekrar cebine koydu kaşlarını çattı neler düşünüyorsun diye sordum ona sustu dudaklarını büzdü ve sessiz bir tonda bana bilirmisin üstad dedi evi olanların aksam olmasından korkusu vardır eve yiyecek içecek alma derdi yemek derdi vardır. ama evsizlerin bu derdi hiç olmamıştır, sence evsizler mi aksam olmasından daha çok korkar evliler mi...? düşündüm güzel bir soruydu cevap verdim evliler dedim güldü ikisinin de korkusu aynıdır dedi. Sebebi ikisinin de insan olmasıdır yani her insan aynıdır aslında herkes sorunlarının farklı olduğunu sanar ama dünya kısıtlanmış bir yasamdır onun işin herkesin sorunu aynıdır, para aşk yasam inançlar ana tema budur. Pek fazla bir şey anlamadım içimden saçma dedim ama söylemedim onu alt ediceğimi düşünüp sordum ya sen farklı olmayamı çalışıyorsun dedim seninde sorunların herkesin sorunlarıyla aynı değil mi..? Hafif bir tebessümle yine yanıldın üstad dedi. Benim bu sorunlarım yok dedi..Ben ruhumu Sattım beş paraya..anlamadım ama üstelemedim sormadım peki dedim ama senin gibi biri simdi köprü altında yatıyor çöplerden yiyecek topluyor oysa herşeyi olan birisin neden bu çelişki, eski yırtık ceketinin cebinden bir şarap şişesi çıkardı ve dikledi bir dikişte yarısına gelmişti bana dönüp Ben bur da daha mutluyum sahte insanlar para için tenini satanlar üç kurusa insan öldürenler yok bur da bir sise şarap birde kurumuş ekmek var şimdi... mesela sen pirzola yedin ben ekmek ikimizde yasıyoruz sen arabayla gezdin ben yürüyerek hayat istediğin yerde güzeldir sadece bakmasını bileceksin ben sahte insanların şerefsizlerin diyarında bıraktım her şeyimi ve çekip geldim kendi cennetime burası benim. Köpekler bile yemek verdiğim zaman yanından ayrılmazken Allahın en değerli varlığı neler yapıyor, ben asıl köpekler diyarına yüreğimi söküp verdim, onların ödülleri ihanet umutsuzluk şerefizlik oldu. Ben burda mutluyum üstad bir basıma cebimde sigara iç cebimde ucuz şarabım ve birde can dostum çomarım peki ya sen dedi cebindeki paran bitince ne olacak hangi insan müsvettesi leş kargası edasında ciğerini parçalayacak ben onlara bıraktım herşeyimi dostum bir yüreğim haricinde... Hadi artık sende rahat bırak beni leş kargaları kokuyu almadan gideyim buralardan gideyim de bir sigara yakayım küllerini savurayım ve bırak ta bu dünyadaki savaşlara ölen analara yetim çocuklara ve aciz insanlara ağlayayım biraz....
(Dodo ile Bir Söyleşi)